Ceny peruwiańskich kałamarnic osiągnęły rekordowo niski poziom w tym roku

W listopadzie nastroje na rynku kałamarnic stały się zauważalnie ostrożne. W ostatnich dniach najczęściej używanymi słowami w wymianie zdań między dostawcami surowców a handlowcami są „spadek cen”, „chaos” i „trudne do przewidzenia”, a ceny peruwiańskich kałamarnic osiągnęły nowy najniższy poziom w tym roku.

Ten spadek nie jest spowodowany pojedynczym czynnikiem, ale raczej połączonym efektem kilku punktów nacisku zgromadzonych w poprzednim okresie: z jednej strony w strukturze rybołówstwa na wodach peruwiańskich nadal dominuje rybołówstwo-na dużą skalę, a z drugiej strony ciśnienie w zapasach w domowych chłodniach nie zostało rozwiązane płynnie. Podaż i popyt nie znalazły równowagi, więc naturalnie trudno jest ustabilizować ceny.

Peruwiańskie owoce morza są zwykle duże-, co prowadzi do ograniczonych zapasów w zakładach przetwórczych, ale spowalnia wchłanianie rynku.

Z perspektywy lokalnej sytuacji w Peru prawdą jest, że „podaż jest faktycznie ograniczona”. Kilku peruwiańskich eksporterów poinformowało chińskich nabywców po targach rybnych w Qingdao, że w większości fabryk zabrakło surowców do przetworzenia i mogą jedynie powoli wyprzedawać pozostałe-duże zapasy. Oprócz sporadycznych doniesień o ofertach na pokrojone ryby o masie 2-4 kg, inne rozmiary są prawie całkowicie wyprzedane.

Krajowy rynek skupia się jednak na tempie konsumpcji, a nie na dostępności ryb z Peru. W tym roku rynek-niespodziewanie zalały duże ryby, a krajowe firmy zajmujące się przetwórstwem preferują ryby mniejsze i średnie-. Tej niedopasowania wielkości nie można rozwiązać po prostu poprzez zwiększenie produkcji przez fabryki. Wraz ze wzrostem zapasów cena-dużych ryb nieuchronnie znajduje się pod presją.

Przesunięcie floty oceanicznej-w stronę mniejszych ryb nie zapewniło pozytywnego wsparcia dla cen.

Tymczasem w ciągu ostatnich dwóch tygodni krajowa flota oceaniczna- stopniowo przemieszczała się z wód peruwiańskich do regionu równikowego. Rozmiar ryb po zmianie jest znacznie mniejszy, a statki rybackie zgłaszają dzienne połowy rzędu zaledwie kilku ton, głównie ryb średniej-i mniejszych.

Logicznie rzecz biorąc, popyt na mniejsze rozmiary powinien zawsze być duży, ale problem leży w niewystarczającej ilości, aby napędzać cały rynek. Ponadto wahania w produkcji statków rybackich zniechęcają handlowców do gromadzenia zapasów z wyprzedzeniem, co uniemożliwia tym mniejszym rozmiarom zapewnienie stabilnego wsparcia dla cen ogólnych.

Rozbieżności w nastrojach między kupującymi i sprzedającymi pogłębiły się jeszcze bardziej po targach rybnych w Qingdao.

Podczas Targów Rybackich w Qingdao wielu peruwiańskich eksporterów oferowało znaczne rabaty w celu zabezpieczenia zamówień. Chociaż były to dobre ceny dla kupujących, popyt krajowych handlowców nie dotrzymał kroku. Większość firm była ostrożna, jeśli chodzi o perspektywy rynkowe, a dyskusje skupiały się głównie na zasadach „poczekaj i zobacz” oraz „najpierw przeanalizuj istniejące zapasy”.

Im ostrożniejsze nastroje na rynku, tym trudniejsza jest stabilizacja cen. Mimo że niektóre specyfikacje osiągnęły najniższy poziom w tym roku, kupujący nie wykazali silnej chęci uzupełnienia swoich zapasów, co spowodowało cykl „spadku cen-pozostających niezmienionych zapasów-cen ciągłego spadku”.

Stabilne ceny produktów mrożonych i gotowanych wskazują, że rynek końcowy nie wszedł jeszcze w pełni w okres pozasezonowy-.

Ceny produktów mrożonych w Shidao utrzymywały się na stałym poziomie przez ostatnie dwa tygodnie, bez wahań cen takich artykułów, jak paski na uszy kałamarnicy, kwiaty kalmarów i szaszłyki z kałamarnic. Na rynku produktów gotowanych w Longkou również nie odnotowano żadnych korekt w dół, przy niewielkich zmianach w przedziale cenowym pasków z ogonów kałamarnicy, plasterków ogona i pasków kalmarów.

Oznacza to, że-rynek użytkowników końcowych nie wkracza całkowicie w powolny sezon, ale raczej że presja cenowa wynika z braku równowagi między podażą i popytem po stronie surowców. Innymi słowy, obecny „załamanie” jest bardziej problemem strukturalnym niż problemem konsumpcyjnym.

Rynek pozostanie pod presją przez jakiś czas, ale spadek może być ograniczony.

Patrząc na obecną sytuację w zakresie podaży i popytu, wody peruwiańskie są obecnie objęte patrolami badawczymi, więc podaż nie wzrośnie w najbliższej perspektywie; jest mało prawdopodobne, aby produkcja floty oceanicznej-znacznie wzrosła; a tempo uzupełniania krajowego przetwórstwa nie jest wystarczająco duże. Łącznie te czynniki oznaczają, że chociaż ceny są słabe, przestrzeń do dalszych gwałtownych spadków jest ograniczona.

Do znacznego odbicia potrzebne są jednak dwa sygnały:

Zapasy chłodni zaczynają się znacznie wyczerpywać;

Asortyment produktów wraca do normy i przesuwa się w stronę mniejszych i średnich-rozmiarów.

Dopiero spełnienie tych dwóch warunków spowoduje, że rynek będzie miał szansę przejść od „biernego spadku” do „naturalnej stabilizacji”.